Li Mei boog zich voorover en fluisterde: “Ik noem je Xiao Hong, regenboog. Als je mij zoekt, kan je mij altijd vinden aan de overkant…”
‘Onbekend noch onbemind’ bevat verhalen over Chinese moeders en vaders die door sociale, culturele en economische omstandigheden beslissen hun kind te vondeling te leggen. In die beslissing spelen de Chinese gebruiken en tradities een grote rol. De verhalen zijn niet gebaseerd op de achtergrond van dat ene kind of die ene familie. Ze staan symbool voor wat geadopteerden uit China bindt: ze zijn onvergeten kinderen van onbekende ouders.
Alle verhalen samen bieden een mogelijk antwoord op de vraag: waarom ben ik afgestaan? Ze vormen voor geadopteerden en hun ouders, voor vrienden en familie een aanzet om van gedachten te wisselen, de informatie aan te vullen en een plaats te geven. Op die manier worden de onbekende ouders minder onbekend. Onbekend noch onbemind.
